Gratis is niet goedkoop

Een @Ingridlieten doen, een @Yleterme doen, een @lidlbelgium doen. Tot gisteren dacht iedereen bij dit laatste nog gewoon aan een of andere goedkope 1 +1 gratis actie zolang de voorraad strekt van deze Duitse discountketen.

Daar heeft de actie #luxevooriedereen anders over beslist. In zijn alom bekende en goedkoop overkomende stijl beloofde Lidl gisteren (maandag) 5 voedselpakketten ter waarde van 20 euro weg te geven aan de voedselbanken per twitterbericht met de hashtag “luxevooriedereen”. Goed gevonden en bedacht, vooral omdat ze hiermee de slogan waarmee ze hun eindejaarsproducten aan de man proberen te brengen extra in de verf kunnen zetten. En dan nog gratis, voor niks. Want twitter, dat kost toch geen geld. Of beter gezegd. Voor Lidl mag dat geen geld kosten.

Een mooi staaltje van geklungel waar de Social Media experten en alle would-be’s uit die sector volgaarne hun tanden zullen inzetten. Het is screenshots maken geblazen, want voor je het goed en wel beseft, is deze storm ook al weer voorbijgeraasd ten koste van alweer een andere communicatieblunder.

Dat onze minister voor innovatie al eens een mail durft sturen naar een verkeerde bestemmeling, heeft al eens de krantenkoppen gehaald. Maar dat een marketingdienst een twitterbericht verstuurt, naar mediafiguren? Nou moe.

Je zult maar cum laude afgestudeerd zijn als Master Pol & Soc en dan in het begin van je carrière zoiets meemaken. Geen sinecure voor Pieterjan Rynwalt om te proberen de meubelen te redden.
Bij het groeiend succes van het e-mailverkeer circuleerden er destijds al mails waarin gesteld werd dat Bill Gates zijn fortuin wou verdelen. Iedereen die de mail doorstuurde, zou op die manier rijk kunnen worden. “For every person that you forward this e-mail to, Microsoft will pay you $5.00, for every person that you sent it to that forwards it on, Microsoft will pay you $3.00 and for every third person that receives it, you will be paid $1.00.” Remember ? En iedereen zijn brievenbus maar in de gaten houden en wachten op de cheque die nooit toekwam. Een hoax noemen ze dat, een die ondertussen is uitgegroeid tot een urban legend zelfs.

Intussen weet iedereen wat hem of haar te doen staat als zo’n mail nu en dan nog eens opduikt.
Ik vond het wat tegenvallen. De goedgelovigheid van de twittergemeenschap, die toch te boek staat als kritisch. Om zomaar #luxevooriedereen te retweeten zonder enige bedenking te ventileren dat Lidl wellicht zijn verplichting niet zou kunnen nakomen. Maar daar zal nu verandering in komen.
@LidlBelgium had het effect van zijn eerste tweet – de teller staat momenteel op 6 – wellicht anders ingeschat. Het amateuristisch niveau zal alvast zijn sporen nalaten. Welk merk zal op korte of lange termijn nog (durven) uitpakken met een (gelijkaardige) actie op twitter? Wie zal zich de volgende keer op twitter opnieuw durven belachelijk maken naar zijn vele volgers ?

Twitteraars tweeten graag, maar retweeten even graag omdat ze weten dat hun followers iets aan hun (re)tweets hebben. Als alle misnoegde twitteraars nu de hashtag luxevooriedereen gaan gebruiken om hun ongenoegen te uiten, weten we nu al welke hashtag tegen het einde van de dag trending zal zijn. Maar dat is stof voor @bvlg

Back to Lidl. Zal de discountketen er zomaar vanaf komen? Een woord is een woord. En beloofd is beloofd. Een mens zou zowaar terug verlangen naar de tijd dat Ivo Mechels van Test Aankoop niet van de beeldbuis weg te slaan was. Me dunkt moet Lidl steeds voldoende goederen in huis halen in verhouding tot zijn actie, of geldt dit niet omdat het hier gaat om (eenouder)gezinnen die in armoede leven?

Nochtans is twitter inzetten ‘voor het goede doel’ geen probleem. Dat heeft Music for Life vorig jaar al bewezen. Zolang je niet alleen een goed maar ook een meetbaar doel voor ogen hebt. Had Lidl van zijn eerste tweet een uitdaging – challenge in het vakjargon – gemaakt als “Wanneer dit bericht 1000 keer geretweet wordt, schenken we 1.000 voedselpaketten weg” waren ze er (nog) goedkoper vanaf gekomen, en waren ze sympathiek uit de hoek gekomen.
En ja, de kritische twittergemeenschap had dit ook volgaarne geretweet, want twitteraars zijn niet alleen kritisch maar ook zeer sociaal.

En tot slot. Mocht er een of andere marketingverantwoordelijke meelezen. Een lezing bijwonen van @bnox of het boek van @stevenVBe lezen of even bellen met @jcaudron kan je een hoop ellende besparen. Vraag het maar aan Pieterjan Rynwaldt.

Crisis beperkt mogelijkheden voor jongere werknemers

Jongere werknemers lijden in het westen

Jongere werknemers zijn het grootste slachtoffer van de besparingen, en er is een merkbare trend in organisaties in West-Europa en de VS om het aantal minder goed opgeleide werknemers terug te schroeven. Europese cijfers tonen aan dat het aantal bedrijfsleiders die al langer dan drie jaar die positie bekleden gestegen is naar 72,6%, terwijl het aantal werknemers die minder dan twee jaar in dienst zijn (bekend als de Rookie Ratio) sterk gedaald is naar 21,9%. Over het algemeen wijst dit op een verschuiving naar een groter aandeel van werknemers die al lang in dienst zijn; de organisatorische piramide wordt smaller onderaan en breder bovenaan.

 

De crisis heeft de mogelijkheden voor jongere werknemers duidelijk beperkt in de westerse economieën. Er blijkt een sterke vraag naar ervaren werknemers om organisaties uit economische moeilijkheden te leiden, en investeringen in jong talent hebben daarbij het loodje moeten leggen. Uit het vijftiende wereldwijde onderzoek van bedrijfsleiders van PwC blijkt dat 1 55% van bedrijfsleiders in westerse economieën het rekruteren en behouden van ‘werknemers van middelbare leeftijd met een hoog potentieel’ als de belangrijkste uitdaging beschouwt; vergeleken met slechts 32% die dat zegt voor ‘jonge werknemers’. Hoewel minder jong talent aannemen wel kosten kan besparen op korte termijn, zal het onvermijdelijk invloed hebben op de beschikbaarheid van talent voor belangrijke posities op lange termijn. Organisaties moeten opletten tijdens deze tijden van nauwkeurig kostenbeheer dat ze de bron aan talenten niet in de kiem smoren.

Oudere werknemers graven zich in

Een gebrek aan nieuwe vacatures voor jongere werknemers vertraagt het tempo van generationele verandering van de werkkrachten in sommige regio’s. In de VS bijvoorbeeld heeft de verwachte groei van Generatie Y werknemers niet plaatsgevonden, terwijl de Generatie X de kaap van 50% overschreden heeft in 2008, en naar 53% zal stijgen in 2010. Nu steeds meer babyboomers op pensioen gaan is Generatie X het grootste onderdeel geworden van de actieve bevolking.

De gemiddelde bevindingen over vaste benoemingen in de VS bewijzen dat  Generatie X  een groter aandeel voorstelt, ze zijn de laatste jaren namelijk gestaag gestegen. Verwacht wordt dat de gemiddelde lengte van een vaste benoeming terug zal dalen door de nieuwe Generatie Y werknemers, die een gevarieerde carrière willen en verwachten, en die niet echt trouw zijn aan hun werkgevers. Het Millennialsonderzoek van PwC toont aan dat slechts een op de vijf jonge werknemers van plan is bij hun werkgever te blijven op lange termijn. De analyse toont echter ook aan dat de Generatie Y nog geen aandeel van de Amerikaanse werknemers voorstelt dat groot genoeg is om de algemene trends te beïnvloeden van de actieve bevolking.

De aannemingsrace gaat verder in Azië

De problemen met een constante toevloed van talent in Azië, gepaard met agressieve groei­strategieën en de vele veranderingen van werknemers  hebben geresulteerd in een tempo van rekruteren dat ongeveer twee keer zo snel is als in Europa en de VS (22%). De gemiddelde lengte van een vaste benoeming voor werknemers in Aziatische organisaties is net minder dan vier jaar. Ondanks de economische onzekerheid verwachten we dat de vraag naar nieuwe werkkrachten zal blijven stijgen in Azië. Ondanks de stijgende arbeidskosten in sommige snel groeiende economieën hebben bedrijfsleiders ambitieuze plannen opgevat om de werkkrachten uit te breiden: 55% van de bedrijfsleiders in Azië willen het aantal werknemers van hun bedrijf de volgende twaalf maanden doen stijgen. Door deze snelle groei wordt het steeds uitdagender en duurder om talent aan te werven op de externe markt; 43% van de bedrijfsleiders vertellen ons dat het moeilijker wordt om talent aan te werven in hun branche. Het probleem is vooral ernstig in China, Hong Kong en Zuidoost-Azië,  waar het aandeel stijgt tot wel 60%. Dit toont aan dat er dringend nood is aan een sterkere planning voor rekruteren en werkkrachten.

Bron: PWC  - vrij vertaald door Nele De Pauw